آستین رگلان نوعی الگوی برش لباس است که بهجای اتصال آستین از محل سرشانه، از یقه آغاز شده و بهصورت مورب تا زیر بغل امتداد پیدا میکند. همین تفاوت ظاهرا ساده باعث میشود لباس آزادی حرکت بیشتری داشته باشد، روی فرم بدن متفاوت بنشیند و در بسیاری از لباسهای ورزشی، کژوال و حتی پوشاک لوکس مورد استفاده قرار بگیرد. در تجربهای که هنگام بررسی دهها مدل تیشرت، هودی و سویشرت داشتم، متوجه شدم بسیاری از افراد بدون اینکه نام این نوع برش را بدانند، به دلیل راحتی و فرم خاص آن، ناخودآگاه لباسهای دارای آستین رگلان را انتخاب میکنند.
طبق توضیحات The Sewing Directory، مهمترین ویژگی آستین رگلان این است که درز شانه حذف شده و خط دوخت از یقه به سمت زیر بغل منتقل میشود؛ موضوعی که علاوه بر راحتی، روی ظاهر لباس نیز تأثیر قابل توجهی دارد.
جالب است بدانید واژه Raglan از نام Lord Raglan، فرمانده ارتش بریتانیا در قرن نوزدهم گرفته شده است. بر اساس اطلاعات منتشرشده توسط Encyclopedia Britannica، پس از آسیبدیدگی دست او در جنگ، طراحی این نوع آستین برای افزایش آزادی حرکت رواج پیدا کرد و بعدها به صنعت مد راه یافت.

در سالهای اخیر نیز بسیاری از برندهای مطرح پوشاک از این الگوی برش برای تولید لباسهای ورزشی و روزمره استفاده کردهاند، زیرا ترکیب راحتی، دوام و فرم ظاهری آن باعث شده همچنان یکی از محبوبترین انتخابها باشد.
آستین رگلان چگونه طراحی میشود؟
برخلاف آستینهای کلاسیک، در این مدل قطعه آستین بخشی از سرشانه را نیز تشکیل میدهد. بنابراین درز روی استخوان شانه وجود ندارد و دوخت به سمت گردن منتقل میشود.
به نظرم میرسد همین تغییر کوچک دلیل اصلی محبوبیت این طراحی باشد. زمانی که چند تیشرت با برش کلاسیک و چند مدل رگلان را برای بررسی فرم قرارگیری روی بدن مقایسه کردم، فشار روی قسمت شانه در مدل رگلان کمتر احساس میشد و حرکت دست هنگام بالا بردن بازو روانتر بود؛ موضوعی که در فعالیتهای روزمره و مخصوصاً ورزش کاملاً قابل لمس است.
طبق راهنمای آموزشی Tilly and the Buttons، حذف درز شانه باعث میشود محدودیت حرکتی کاهش پیدا کند و دوخت لباس نیز در برخی پارچهها طبیعیتر دیده شود.
چرا آستین رگلان هنوز یکی از محبوبترین مدلهای آستین است؟
دلیل محبوبیت این نوع برش تنها ظاهر متفاوت آن نیست. ترکیب طراحی ارگونومیک و تأثیر آن روی فرم لباس باعث شده در بسیاری از سبکهای پوشش مورد استفاده قرار بگیرد.
آزادی حرکت بیشتر
بزرگترین مزیت آستین رگلان آزادی حرکت است.
طبق توضیح The Spruce Crafts، حذف درز شانه باعث کاهش کشیدگی پارچه هنگام حرکت دست میشود و به همین دلیل این مدل سالهاست در لباسهای ورزشی استفاده میشود.
در تجربهای که هنگام استفاده از چند هودی زمستانی داشتم، مدلهای رگلان هنگام رانندگی، حمل کولهپشتی و حتی تایپ طولانی احساس راحتتری ایجاد میکردند. شاید اختلاف روی کاغذ کم به نظر برسد، اما در استفاده روزمره کاملاً محسوس است.
ظاهر نرمتر روی شانه
افرادی که شانههای پهن دارند معمولاً با آستین رگلان فرم طبیعیتری پیدا میکنند.
از طرف دیگر، کسانی که شانه باریک دارند نیز گاهی از این مدل برای ایجاد نمایی متعادلتر استفاده میکنند. البته نتیجه نهایی به جنس پارچه، رنگ و الگوی لباس نیز وابسته است و نمیتوان یک نسخه ثابت برای همه افراد پیچید.
مناسب برای لایهپوشی
در لباسهای پاییزی و زمستانی، وجود چند لایه لباس گاهی باعث فشار روی سرشانه میشود.
در مدلهای رگلان چون دوخت روی استخوان شانه قرار ندارد، این فشار کمتر احساس میشود؛ موضوعی که در استفاده از کت، کاپشن یا پالتو روی هودی کاملاً قابل مشاهده است.
تنوع بالا در طراحی
یکی از ویژگیهای جذاب این مدل، امکان استفاده از رنگ متفاوت برای آستینهاست.
همین موضوع باعث شد تیشرتهای بیسبالی (Baseball Shirts) با آستینهای رنگی به یکی از شناختهشدهترین نمونههای آستین رگلان تبدیل شوند و هنوز هم در استایل خیابانی محبوب باشند.
تفاوت آستین رگلان با آستین معمولی؛ کدام انتخاب بهتری است؟
بسیاری از افراد تصور میکنند تفاوت آستین رگلان و آستین معمولی فقط به ظاهر لباس مربوط میشود، اما در عمل این تفاوت روی راحتی، فرم ایستادن لباس، الگوی دوخت و حتی نوع کاربرد آن نیز اثر میگذارد. در تجربهای که از بررسی الگوهای مختلف تیشرت، سویشرت و لباسهای ورزشی داشتم، متوجه شدم انتخاب میان این دو مدل بیشتر از آنکه به مد وابسته باشد، به نوع استفاده و فرم بدن بستگی دارد.
طبق توضیحات The Sewing Directory، تفاوت اصلی این دو مدل در محل اتصال آستین است. در آستین معمولی، درز دقیقاً روی سرشانه قرار میگیرد؛ در حالی که در آستین رگلان، این درز از یقه آغاز شده و به سمت زیر بغل امتداد پیدا میکند. همین تغییر باعث میشود الگوی برش، نحوه قرارگیری پارچه و میزان آزادی حرکت متفاوت باشد.
جدول مقایسه آستین رگلان و آستین معمولی
| ویژگی | آستین رگلان | آستین معمولی |
|---|---|---|
| محل اتصال آستین | از یقه تا زیر بغل | روی سرشانه |
| آزادی حرکت | بسیار زیاد | متوسط |
| فرم شانه | نرم و طبیعی | ساختارمندتر |
| مناسب برای لباس ورزشی | بسیار مناسب | مناسب |
| مناسب برای کت و لباس رسمی | کمتر | بسیار مناسب |
| دوخت و الگو | پیچیدهتر | سادهتر |
| ظاهر استایل | اسپرت و کژوال | کلاسیک و رسمی |
تفاوت در فرم قرارگیری روی بدن
یکی از نکاتی که هنگام مقایسه چند مدل لباس بیش از همه توجهم را جلب کرد، نحوه قرار گرفتن پارچه روی شانه بود. در مدلهای کلاسیک، چون درز دقیقاً روی استخوان شانه قرار دارد، فرم لباس ساختار مشخصتری پیدا میکند و برای کت، پیراهن و لباسهای رسمی انتخاب منطقیتری است.
در مقابل، آستین رگلان خطوط شانه را نرمتر نشان میدهد. این ویژگی باعث میشود لباس راحتتر روی بدن بنشیند و هنگام حرکت، کشش کمتری روی پارچه ایجاد شود.
به گفته Winifred Aldrich، نویسنده کتاب Metric Pattern Cutting که یکی از معتبرترین منابع طراحی الگوی لباس محسوب میشود، انتقال خط درز از شانه به یقه، توزیع تنش پارچه را تغییر میدهد و آزادی حرکتی بیشتری ایجاد میکند؛ به همین دلیل این الگو در پوشاک عملکردی و ورزشی کاربرد فراوانی دارد.
کدام مدل برای اندامهای مختلف مناسبتر است؟
در عمل نمیتوان گفت یکی از این دو مدل برای همه افراد بهتر است. انتخاب صحیح به فرم بدن، نوع لباس و حتی جنس پارچه بستگی دارد.
بر اساس بررسی الگوهای رایج در صنعت پوشاک، معمولاً این شرایط مشاهده میشود:
- افراد با شانههای پهن، اغلب با آستین رگلان ظاهر متعادلتری پیدا میکنند.
- برای اندامهای ورزشی، این مدل آزادی حرکت بیشتری فراهم میکند.
- در لباسهای رسمی، آستین معمولی ساختار شانه را بهتر حفظ میکند.
- برای استفاده روزمره، تیشرت و هودی، آستین رگلان معمولاً احساس راحتی بیشتری ایجاد میکند.
- در لباسهایی که از پارچههای ضخیم تولید میشوند، حذف درز روی شانه میتواند از ایجاد برجستگی و فشار جلوگیری کند.
البته این موارد قانون قطعی نیستند. به نظرم میرسد انتخاب نهایی زمانی بهترین نتیجه را میدهد که علاوه بر فرم بدن، نوع استایل شخصی نیز در نظر گرفته شود. برای مثال، دو نفر با اندام تقریباً مشابه ممکن است به دلیل تفاوت در سبک پوشش، انتخابهای کاملاً متفاوتی داشته باشند.
آیا آستین رگلان فقط برای لباسهای ورزشی است؟
یکی از باورهای رایج این است که آستین رگلان تنها در لباسهای ورزشی استفاده میشود؛ در حالی که بررسی کالکشن برندهای مختلف نشان میدهد این تصور دیگر چندان درست نیست.
طبق تحلیل منتشرشده توسط Vogue Business درباره روند طراحی پوشاک راحت (Comfort Wear)، پس از افزایش محبوبیت لباسهای کژوال، استفاده از الگوهایی که آزادی حرکت بیشتری ایجاد میکنند رشد چشمگیری داشته و آستین رگلان نیز یکی از همین الگوهاست. بسیاری از برندها اکنون از این برش در سویشرت، هودی، تیشرت، پلیور، کتهای سبک و حتی برخی لباسهای نیمهرسمی استفاده میکنند.
در تجربهای که از بررسی مجموعههای فصلی چند برند پوشاک داشتم، مشاهده شد استفاده از این مدل دیگر صرفاً به لباسهای ورزشی محدود نیست؛ بلکه در طراحی مینیمال و استایلهای مدرن نیز جایگاه ویژهای پیدا کرده است.
بیشتر بخوانید:
«تفاوت تیشرت باکسی و اورسایز؛ کدام انتخاب بهتری برای استایل شماست؟»
آستین رگلان در چه لباسهایی استفاده میشود و هنگام خرید باید به چه نکاتی توجه کرد؟
اگرچه بسیاری از افراد آستین رگلان را تنها با تیشرتهای بیسبالی میشناسند، اما بررسی مجموعه محصولات برندهای مختلف نشان میدهد این نوع برش در طیف گستردهای از پوشاک استفاده میشود. دلیل اصلی این موضوع، تعادل میان راحتی، فرم مناسب و انعطافپذیری در طراحی است؛ ویژگیهایی که باعث شده این الگو از لباسهای ورزشی فراتر برود و در پوشاک روزمره نیز جایگاه ثابتی پیدا کند.

طبق بررسی Fashion Institute of Technology (FIT)، تغییر الگوهای پوشاک در دهه اخیر به سمت لباسهای راحتتر، باعث افزایش استفاده از برشهایی مانند Raglan Sleeve شده است؛ زیرا مصرفکنندگان علاوه بر ظاهر، آزادی حرکت و راحتی را نیز بهعنوان معیار مهم خرید در نظر میگیرند.
رایجترین لباسهایی که با آستین رگلان تولید میشوند
در بازار پوشاک، این نوع آستین بیشتر در محصولات زیر دیده میشود:
- تیشرتهای روزمره و کژوال
- تیشرتهای بیسبالی (Baseball T-Shirts)
- هودی و سویشرت
- پلیورهای بافت سبک
- لباسهای ورزشی و باشگاهی
- لباسهای مخصوص دویدن و تمرین
- لباس کودک و نوجوان
- برخی کتهای سبک و ژاکتهای پاییزی
در تجربهای که از مقایسه چندین برند داخلی و خارجی داشتم، بیشترین استفاده از آستین رگلان در هودیها و سویشرتها بود. دلیل آن نیز کاملاً منطقی است؛ ضخامت پارچه در این محصولات اگر روی شانه درز ایجاد کند، ممکن است هنگام پوشیدن کاپشن یا حمل کولهپشتی احساس ناراحتی ایجاد شود، در حالی که در مدل رگلان این مشکل تا حد زیادی کاهش پیدا میکند.
هنگام خرید لباس با آستین رگلان به چه نکاتی توجه کنیم؟
انتخاب یک لباس مناسب تنها به نوع آستین محدود نمیشود. کیفیت دوخت، جنس پارچه و تناسب الگو، نقش مهمتری در راحتی و دوام لباس دارند.
پیشنهاد میکنم هنگام خرید به این موارد دقت کنید:
- خط دوخت از یقه تا زیر بغل باید کاملاً صاف و بدون پیچخوردگی باشد.
- دوخت دو طرف لباس باید کاملاً قرینه باشد.
- پارچه نباید در محل اتصال آستین کشیده یا جمع شود.
- هنگام بالا بردن دست، لباس نباید بیش از حد از قسمت پایین تنه بالا بیاید.
- اگر لباس برای فعالیت ورزشی است، پارچههای دارای درصدی الیاف کشسان (مانند الاستین) عملکرد بهتری خواهند داشت.
- در هودی و سویشرت، محل اتصال کلاه به یقه نیز باید بدون ایجاد کشش روی درز رگلان باشد.
طبق راهنمای کیفیت دوخت منتشرشده توسط Coats (یکی از بزرگترین تولیدکنندگان نخ و راهکارهای دوخت جهان)، یکنواختی کشش درز و انتخاب صحیح نوع دوخت، تأثیر مستقیمی بر دوام لباس و جلوگیری از تغییر فرم آن در استفاده طولانیمدت دارد.
آیا آستین رگلان برای همه افراد مناسب است؟
پاسخ کوتاه این است که خیر؛ اما برای بسیاری از افراد انتخاب بسیار خوبی محسوب میشود.
بر اساس مقایسهای که میان مدلهای مختلف انجام دادم، افرادی که استایل کژوال، مینیمال یا اسپرت را ترجیح میدهند معمولاً از فرم این نوع آستین رضایت بیشتری دارند. در مقابل، اگر هدف پوشیدن لباسهای رسمی مانند کت، پیراهن یا مانتوهای ساختارمند باشد، آستین معمولی همچنان انتخاب متداولتری است؛ زیرا فرم شانه را دقیقتر نمایش میدهد.
بیشتر بخوانید:
«سایز بندی پوشاک و لباس در تولیدی ها: از استاندارد ها تا چالش ها»
جمعبندی
آستین رگلان یکی از کاربردیترین الگوهای طراحی لباس است که با انتقال خط دوخت از سرشانه به یقه، آزادی حرکت بیشتری ایجاد میکند و ظاهر نرمتری به لباس میبخشد. همین ویژگی باعث شده از گذشته تاکنون در تولید تیشرت، هودی، سویشرت، لباسهای ورزشی و بسیاری از پوشاک روزمره مورد استفاده قرار گیرد.
همانطور که Encyclopaedia Britannica در شرح تاریخچه این نوع آستین اشاره میکند، طراحی Raglan در ابتدا برای افزایش آزادی حرکت شکل گرفت و امروز نیز پس از گذشت بیش از یک قرن، همان ویژگی مهمترین دلیل محبوبیت آن در صنعت مد و پوشاک باقی مانده است. این موضوع نشان میدهد که ماندگاری یک طراحی، بیش از آنکه به تغییرات مد وابسته باشد، به کارایی واقعی آن بستگی دارد.